حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لاَ يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ." وَقَالَ بِيَدِهِ يُقَلِّلُهَا يُزَهِّدُهَا
Bize Züheyr b. Harb rivayet etti. (Dedi ki): Bize İsmâîl b. İbrahim rivayet etti. (Dedi ki): Bize Eyyûb, Muhammed'den, o da Ebû Hureyre'den naklen rivayet etti. Ebû Hureyre şöyle demiş: Ebû'l-Kaasım (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Hakikaten cum'ada öyle bir saat vardır ki eğer bir müslüman kalkıp namaz kılarken ona rastlar da Allah'dan bir hayır dilerse, Allah dilediğini ona mutlaka verir.» buyurdular. Ve eliyle onun azlığına, ehemmiyetsizliğine işaret etmiş.