وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ يَعْقُوبَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلَمْ تَرَوُا الإِنْسَانَ إِذَا مَاتَ شَخَصَ بَصَرُهُ " . قَالُوا بَلَى . قَالَ " فَذَلِكَ حِينَ يَتْبَعُ بَصَرُهُ نَفْسَهُ " .
Bize Muhammedü'bnü Râfi' rivayet etti. (dedi ki): Bize Abdurrazzâk rivayet etti. (dedi ki): Bize İbni Cüreyc, Alâ b. Yâkûb'dan naklen haber verdi. Demiş ki: Bana babam haber verdi, o da Ebû Hureyre'yi şöyle derken işitmiş: Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Görmüyor musunuz, insan öldüğü vakit gözü nasıl dikilip kalıyor?» buyurdu. Ashâb: «Hay hay! Görüyoruz.» dediler. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «İşte bu, onun gözü nefsini tâkîb ettiği zaman olur.» buyurdu.