Sahih-i Buhârî

1151 numaralı hadis

قَالَ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَتْ عِنْدِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي أَسَدٍ فَدَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ مَنْ هَذِهِ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ فُلاَنَةُ لاَ تَنَامُ بِاللَّيْلِ‏.‏ فَذُكِرَ مِنْ صَلاَتِهَا فَقَالَ ‏"‏ مَهْ عَلَيْكُمْ مَا تُطِيقُونَ مِنَ الأَعْمَالِ، فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا ‏"‏‏.‏

Âişe şöyle dedi: Yanımda Benî Esed kabilesinden bir kadın vardı. Resulullah yanıma girip, "Bu kimdir?" diye sordu. Ben, "Falan kadındır; geceleri uyumaz" dedim ve onun namazından söz ettim. Bunun üzerine Resulullah, "Yeter! Gücünüzün yettiği amelleri yapın. Çünkü siz usanmadıkça Allah usanmaz" buyurdu.

Sahih al Bukhari 1151