وَحَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - كِلاَهُمَا عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُيَيْنَةَ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا .
Bana Ümeyye b. Bistam da rivayet etti. (Dedi ki): Bize Yezid (yani İbni Zürey') rivayet etti. H. Bana Alî b. Hucr dahi rivayet etti. (Dedi ki): Bize İsmail (yani İbni Uleyye) rivayet etti. Her iki râvi Ravh b. Kâsım'dan, o da Muhammed b. Münkedir'den, o da Câbir'den, İbni Uyeyne'nin hadisi gibi rivayette bulunmuşlardır. Yalnız o, «Sana göz açtırmayız.» cümlesini anmamıştır.