حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ قَالاَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خَالِدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ أَمَرَ رَجُلاً إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ قَالَ " اللَّهُمَّ خَلَقْتَ نَفْسِي وَأَنْتَ تَوَفَّاهَا لَكَ مَمَاتُهَا وَمَحْيَاهَا إِنْ أَحْيَيْتَهَا فَاحْفَظْهَا وَإِنْ أَمَتَّهَا فَاغْفِرْ لَهَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَافِيَةَ " . فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَسَمِعْتَ هَذَا مِنْ عُمَرَ فَقَالَ مِنْ خَيْرٍ مِنْ عُمَرَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ ابْنُ نَافِعٍ فِي رِوَايَتِهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ . وَلَمْ يَذْكُرْ سَمِعْتُ .
Bize Ukbe b. Mûkrem El-Ammî ile Ebû Bekr b. Nâfi' rivayet ettiler. (Dediler ki): Bize Gunder rivayet etti. (Dedi ki): Bize Şu'be, Hâlid'den rivayet etti. (Demiş ki): Ben Abdullah b. Hâris'i, Abdullah b. Ömer'den rivayet ederken dinledim ki, Abdullah b. Ömer bir adama, döşeğine yatarken: «Allah'ım! Nefsimi sen yarattın, sen öldüreceksin. Onun hayatı ve memâtı senin içindir. Sağ bırakırsan onu koru, öldürürsen onu affeyle. Allah'ım! Ben senden afiyet dilerim!» demesini emretmiş. Derken bir adam Abdullah'a: «Sen bunu Ömer'den mi işittin?» diye sordu. Abdullah: «Ömer'den daha hayırlısından, Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'den işittim.» cevabını verdi. İbn Nâfi' kendi rivayetinde: «Abdullah b. Hâris'ten» demiş, «işittim» sözünü anmamıştır.