وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ ابْنَ الْمُثَنَّى قَالَ فِي رِوَايَتِهِ " وَالْعِفَّةَ " .
{M-72} Bize yine İbni Müsennâ ile İbni Beşşâr rivayet ettiler. (Dediler ki): Bize Abdurrahman, Süfyan'dan, o da Ebû İshak'tan naklen bu isnadla bu hadîsin mislini rivayet etti. Şu kadar var ki, İbni Müsennâ kendi rivayetinde (afaf) yerine (iffet) dedi.