حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، أَنَّهُ سَمِعَ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ، يَقُولُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ أَصَابَ النَّاسَ فِيهِ شِدَّةٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ لأَصْحَابِهِ لاَ تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِهِ . قَالَ زُهَيْرٌ وَهِيَ قِرَاءَةُ مَنْ خَفَضَ حَوْلَهُ . وَقَالَ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ - قَالَ - فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ فَأَرْسَلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ فَسَأَلَهُ فَاجْتَهَدَ يَمِينَهُ مَا فَعَلَ فَقَالَ كَذَبَ زَيْدٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِمَّا قَالُوهُ شِدَّةٌ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقِي { إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ} قَالَ ثُمَّ دَعَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِيَسْتَغْفِرَ لَهُمْ - قَالَ - فَلَوَّوْا رُءُوسَهُمْ . وَقَوْلُهُ { كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ} وَقَالَ كَانُوا رِجَالاً أَجْمَلَ شَىْءٍ .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe rivayet etti. (Dedi ki): Bize Hasen b. Mûsâ rivayet etti. (Dedi ki): Bize Züheyr b. Muâviye rivayet etti. (Dedi ki): Bize Ebû İshâk rivayet etti ki kendisi Zeyd b. Erkam'ı şöyle derken işitmiş: Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'le birlikte bir sefere çıktık. Bu seferde halka şiddetli bir sıkıntı isabet etti. Bunun üzerine Abdullah b. Ubey arkadaşlarına: «Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in yanında bulunanlara nafaka vermeyin ki etrafından dağılsınlar.» dedi. Züheyr: Bu, «havlehu» kelimesini esre okuyanların kıraatidir, demiştir. Abdullah b. Ubey bir de: «Medine'ye dönersek elbette kuvvetli olan, zelil olanı oradan çıkaracaktır.» dedi. Bunun üzerine ben Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e gelerek bunu kendisine haber verdim. O da Abdullah b. Ubey'e haber göndererek ona sordu. Abdullah, bunu yapmadığına var kuvvetiyle yemin etti. Bunun üzerine: — Zeyd, Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e yalan söylemiş, dediler. Onların söylediklerinden dolayı kalbime büyük bir sıkıntı düştü. Nihayet Allah beni tasdik ederek: «Münafıklar sana geldiği vakit...» sûresini indirdi. Zeyd demiş ki: Sonra Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), kendileri için istiğfarda bulunmak üzere onları çağırdı. Ama onlar başlarını çevirdiler. Bir de şu âyet vardır: «Onlar sanki dayanmış odunlardır.» Zeyd: Bunlar son derece güzel adamlardı, demiş.