حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَقَالَ رَجُلٌ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَدْخُلَ عَلَى عُثْمَانَ فَتُكَلِّمَهُ فِيمَا يَصْنَعُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ .
Bize Osman b. Ebî Şeybe rivayet etti. Dedi ki: Bize Cerîr, A'meş'den, o da Ebû Vâil'den naklen rivayet etti. Ebû Vâil şöyle demiş: Usâme b. Zeyd'in yanında idik. Bir adam: “Osman'ın yanına girip onunla yaptığı şeyler hususunda konuşmaktan seni ne menediyor?” dedi. Râvi, hadisi yukarıdaki gibi nakletmiştir.