حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، - وَهَذَا لَفْظُ حَفْصٍ - عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ فَذَهَبْتُ أَتَبَاعَدُ فَدَعَانِي حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ عَقِبِهِ .
Huzeyfe (r.a.) şöyle demiştir: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir kavmin çöplüğüne geldi, ayakta küçük abdest bozdu ve su istedi. O su ile abdest aldı. Sıra ayaklarına gelince mestlerinin üzerine mesh yaptı." Ebu Davud der ki: Müsedded'in bildirdiğine göre Huzeyfe (r.a.) demiştir ki: "Ben, Nebi'nin (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) abdest bozarken yalnız kalmak isteyeceğini düşünerek oradan uzaklaşmak istediğimde Resulullah beni çağırdı. Ben de topuğunun hemen yanında durdum."