حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ يُهَلِّلُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ فَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا الدُّعَاءِ زَادَ فِيهِ " وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ لاَ نَعْبُدُ إِلاَّ إِيَّاهُ لَهُ النِّعْمَةُ " . وَسَاقَ بَقِيَّةَ الْحَدِيثِ .
Bize Muhammed b. Süleyman el-Enbari, Abde’den, o da Hişam b. Urve’den, Ebu’z-Zübeyr’in şöyle dediğini rivayet etmiştir: Abdullah b. ez-Zübeyr her namazın sonunda yüksek sesle tehlil getirirdi (lâ ilâhe illallah derdi). Hişam, önceki rivayetteki duanın benzerini söyleyip: “Allah’tan başka güç ve kuvvet yoktur. Allah’tan başka ilah yoktur. Biz O’ndan başkasına ibadet etmeyiz. Nimet yalnız O’nundur.” sözlerini ilave etti ve hadisin kalanını nakletti.