قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَتَبَ إِلَىَّ حُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ الْمَرْوَزِيُّ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ أَبِي حَفْصَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ امْرَأَتِي لاَ تَمْنَعُ يَدَ لاَمِسٍ . قَالَ " غَرِّبْهَا " . قَالَ أَخَافُ أَنْ تَتْبَعَهَا نَفْسِي . قَالَ " فَاسْتَمْتِعْ بِهَا " .
İbn Abbas (r.a.)'dan rivayet edildiğine göre, demiştir ki: Adamın biri Peygamber (s.a.v.)'e gelip: "Benim eşim, kendisine uzanan zinâkâr adamların elini geri çevirmiyor." dedi. Hz. Peygamber de: "Onu boşa!" buyurdu. Adam bu sefer: "Nefsimin onun peşinden gitmesinden korkuyorum." dedi. Resûl-i Ekrem Efendimiz de: "Öyleyse ondan faydalan." buyurdu.