حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ " حَتَّى يَسْتَبْرِئَهَا بِحَيْضَةٍ " . زَادَ فِيهِ { بِحَيْضَةٍ وَهُوَ وَهَمٌ مِنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، وَهُوَ صَحِيحٌ فِي حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ زَادَ } " وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَرْكَبْ دَابَّةً مِنْ فَىْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَعْجَفَهَا رَدَّهَا فِيهِ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَلْبَسْ ثَوْبًا مِنْ فَىْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَخْلَقَهُ رَدَّهُ فِيهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْحَيْضَةُ لَيْسَتْ بِمَحْفُوظَةٍ وَهُوَ وَهَمٌ مِنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ .
Şu (önceki 2158.) hadis İbn İshâk'tan da (rivayet olunmuştur). Ancak (Ebû Muâviye) bu hadiste geçen, "İman eden hiçbir kimsenin esir edilen bir kadına temizlenmesini beklemeden yaklaşması helâl değildir" cümlesine "bir hayızla" sözünü ilâve etti ve bu cümleyi, "İman eden hiçbir kimsenin esir edilen bir kadına bir hayızla temizlenmesini beklemeden yaklaşması helâl değildir" şeklinde rivayet etti. (Ancak) bu ilâve Ebû Muâviye'nin hatasından başka bir şey değildir. (2157 numaralı) Ebû Said hadisinde geçen bu "bir hayızla" sözü ise sahih olarak rivayet edilmiştir. (Daha sonra Ebû Muâviye bu hadise şu cümleleri de) ilâve etti: "Allah'a ve âhiret gününe inanan kimse Müslümanların ganimetlerinden olan bir hayvana, onu zayıflatıncaya kadar binip de zayıflatınca geri vermesin. Allah'a ve âhiret gününe iman eden bir kimse Müslümanların ganimetinden bir elbiseyi eskitinceye kadar giyip de onu eskitince geri vermesin." Ebû Dâvûd dedi ki: "Bir hayızla" sözü mahfuz değildir; bu, Ebû Muâviye'nin bir hatasıdır.