حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ { وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ } يَقُولُونَ مَا ذَبَحَ اللَّهُ فَلاَ تَأْكُلُوا وَمَا ذَبَحْتُمْ أَنْتُمْ فَكُلُوا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ } .
İbn Abbâs'ın "... şeytanlar dostlarına sizinle mücadele etmeleri için fısıldarlar (telkinde bulunurlar)." [En'âm 121] âyet-i kerimesi hakkında şöyle söylediği rivayet olunmuştur: Kureyş müşrikleri, bu âyet-i kerimede açıklandığı şekilde şeytanlardan duydukları fısıltılara uyarak, "Muhammed ashabına, 'Allah'ın kestiklerini yemeyiniz, kendi kestiklerinizi yeyiniz.' diyor." diye dedikodu yapmaya başladılar. Bunun üzerine Yüce Allah, "Üzerine Allah'ın adı anılmayan hayvanlardan yemeyin." [En'âm 121] âyet-i kerimesini indirdi.