حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، أَوْ عَنْ أَبِي السَّلِيلِ، عَنْهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ : نَزَلَ بِنَا أَضْيَافٌ لَنَا قَالَ : وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَتَحَدَّثُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِاللَّيْلِ فَقَالَ : لاَ أَرْجِعَنَّ إِلَيْكَ حَتَّى تَفْرَغَ مِنْ ضِيَافَةِ هَؤُلاَءِ وَمِنْ قِرَاهُمْ فَأَتَاهُمْ بِقِرَاهُمْ فَقَالُوا : لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى يَأْتِيَ أَبُو بَكْرٍ . فَجَاءَ فَقَالَ : مَا فَعَلَ أَضْيَافُكُمْ أَفَرَغْتُمْ مِنْ قِرَاهُمْ قَالُوا : لاَ . قُلْتُ : قَدْ أَتَيْتُهُمْ بِقِرَاهُمْ فَأَبَوْا وَقَالُوا : وَاللَّهِ لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى يَجِيءَ، فَقَالُوا : صَدَقَ قَدْ أَتَانَا بِهِ فَأَبَيْنَا حَتَّى تَجِيءَ، قَالَ : فَمَا مَنَعَكُمْ قَالُوا : مَكَانُكَ . قَالَ : وَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُهُ اللَّيْلَةَ، قَالَ فَقَالُوا : وَنَحْنُ وَاللَّهِ لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى تَطْعَمَهُ . قَالَ : مَا رَأَيْتُ فِي الشَّرِّ كَاللَّيْلَةِ قَطُّ - قَالَ - قَرِّبُوا طَعَامَكُمْ . قَالَ : فَقُرِّبَ طَعَامُهُمْ فَقَالَ : بِسْمِ اللَّهِ فَطَعِمَ وَطَعِمُوا فَأُخْبِرْتُ أَنَّهُ أَصْبَحَ فَغَدَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي صَنَعَ وَصَنَعُوا، قَالَ : " بَلْ أَنْتَ أَبَرُّهُمْ وَأَصْدَقُهُمْ " .
Abdurrahman b. Ebî Bekir (r.a.) şöyle demiştir: Bize misafirlerimiz geldi. Ebû Bekir (babam) geceleyin Rasûlullah'ın (s.a.v.) yanında konuşuyordu. Bana: "Sen bunların ağırlanmasını ve kendilerine yemek verilmesini tamamlayıncaya kadar yanına dönmeyeceğim" dedi. Misafirlerin yemeklerini getirdim. Onlar: Ebû Bekir gelinceye kadar yemeyiz, dediler. Nihayet Ebû Bekir geldi ve: Misafirleriniz ne yaptı? Onlara yemeklerini yedirdiniz mi? dedi. Misafirler: Hayır, dediler. Ben: Onlara yemeklerini getirdim fakat kabul etmediler ve: "Vallahi, Ebû Bekir gelinceye kadar yemeyiz" dediler, dedim. Onlar da: Doğru söyledi; bize yemeği getirdi fakat biz sen gelinceye kadar yemeyi kabul etmedik, dediler. Ebû Bekir: Sizi yemekten alıkoyan neydi? dedi. Onlar: Seni beklememiz, dediler. Ebû Bekir: Vallahi, bu gece ben o yemeği yemeyeceğim, dedi. Onlar da: Vallahi, sen ondan yemedikçe biz de yemeyeceğiz, dediler. Bunun üzerine Ebû Bekir: Bu geceki kadar kötü bir gece hiç görmedim. Yemeğinizi yaklaştırın, dedi. Yemekleri yaklaştırıldı. Ebû Bekir: "Bismillah" deyip yedi, onlar da yediler. Bana bildirildiğine göre Ebû Bekir sabah olunca Hz. Nebi'ye (s.a.v.) gidip kendisinin ve onların yaptıklarını haber verdi. Efendimiz de: "Bilakis sen onların en iyisi ve en doğru sözlüsüsün" buyurdu.