حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الشُّفْعَةُ فِي كُلِّ شِرْكٍ رَبْعَةٍ أَوْ حَائِطٍ لاَ يَصْلُحُ أَنْ يَبِيعَ حَتَّى يُؤْذِنَ شَرِيكَهُ فَإِنْ بَاعَ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ حَتَّى يُؤْذِنَهُ " .
Câbir (r.a.)’den, Rasûlullah (s.a.v.)’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: “Şüf’a, ortak olan her ev ve bahçe için sabittir. Bir kimsenin, ortağına haber vermedikçe müşterek malı satması doğru olmaz. Satarsa, ona haber verinceye kadar ortağı o malı almaya daha müstehaktır.”