حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الْمُسْلِمِينَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِدَقُوقَاءَ هَذِهِ وَلَمْ يَجِدْ أَحَدًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ يُشْهِدُهُ عَلَى وَصِيَّتِهِ فَأَشْهَدَ رَجُلَيْنِ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَقَدِمَا الْكُوفَةَ فَأَتَيَا أَبَا مُوسَى الأَشْعَرِيَّ فَأَخْبَرَاهُ وَقَدِمَا بِتَرِكَتِهِ وَوَصِيَّتِهِ . فَقَالَ الأَشْعَرِيُّ هَذَا أَمْرٌ لَمْ يَكُنْ بَعْدَ الَّذِي كَانَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَحْلَفَهُمَا بَعْدَ الْعَصْرِ بِاللَّهِ مَا خَانَا وَلاَ كَذِبَا وَلاَ بَدَّلاَ وَلاَ كَتَمَا وَلاَ غَيَّرَا وَإِنَّهَا لَوَصِيَّةُ الرَّجُلِ وَتَرِكَتُهُ فَأَمْضَى شَهَادَتَهُمَا .
Şa'bî'den rivayet olunduğuna göre, Müslümanlardan birine şu Dakûkâ denilen yerde eceli gelmiş, vasiyetine şahit olacak Müslüman bir kimse bulamamış. Ancak kitap ehlinden iki adamı şahit tutmuş. Kitap ehlinden olan bu iki şahit Kûfe'ye gelip Ebû Musa el-Eş'arî'nin yanına varmışlar, durumu ona anlatmışlar, vefat eden zatın mallarını ve vasiyetini de ona getirip teslim etmişler. Bunun üzerine Ebû Musa el-Eş'arî: "Bu, Rasûlullah (s.a.) zamanından sonra bugüne kadar hiç olmamış bir hâdisedir." dedi ve onlara ikindiden sonra, şahitliklerinde hıyanet etmediklerine, yalan söylemediklerine, gerçeği değiştirmediklerine, saklamadıklarına, bozmadıklarına, bu vasiyetin yolculukta vefat eden zatın vasiyeti, malların da yine o zatın geride bıraktığı malları olduğuna dair Allah'a yemin ettirip şahitliklerini geçerli kıldı.