حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا الْفَزَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَرَادَ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَتَحَوَّلُوا، إِلَى قُرْبِ الْمَسْجِدِ، فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُعْرَى الْمَدِينَةُ، وَقَالَ " يَا بَنِي سَلِمَةَ. أَلاَ تَحْتَسِبُونَ آثَارَكُمْ ". فَأَقَامُوا.
Enes'ten nakledildiğine göre Selemeoğulları mescidin yakınına taşınmak istediler. Resulullah Medine'nin çevresinin boş kalmasını istemedi ve ‘Ey Selemeoğulları! İzlerinizin sevabını hesaba katmıyor musunuz?’ buyurdu. Bunun üzerine yerlerinde kaldılar.