Sünen-i Ebû Dâvûd

4122 numaralı hadis

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ قَالَ مَعْمَرٌ وَكَانَ الزُّهْرِيُّ يُنْكِرُ الدِّبَاغَ وَيَقُولُ يُسْتَمْتَعُ بِهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَذْكُرِ الأَوْزَاعِيُّ وَيُونُسُ وَعُقَيْلٌ فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ الدِّبَاغَ وَذَكَرَهُ الزُّبَيْدِيُّ وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَحَفْصُ بْنُ الْوَلِيدِ ذَكَرُوا الدِّبَاغَ ‏.‏

Ma'mer'den rivayet edilmiştir; dedi ki: Zührî, (deri) tabaklamayı kabul etmezdi ve "deriden her hâlükârda yararlanılabilir" derdi. Ebû Dâvûd dedi ki: (4120 numaralı) Zührî hadisinde onu rivayet edenlerden el-Evzaî, Yunus ve Ukayl, tabaklama kelimesini rivayet etmemişlerdir. Tabaklamayı ise Zübeydî, Saîd b. Abdülaziz ile Hafs b. el-Velîd rivayet ettiler.

Sunan Abu Dawud 4122