حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، مَوْلَى أَبِي رُهْمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَتْهُ امْرَأَةٌ وَجَدَ مِنْهَا رِيحَ الطِّيبِ يُنْفَحُ وَلِذَيْلِهَا إِعْصَارٌ فَقَالَ يَا أَمَةَ الْجَبَّارِ جِئْتِ مِنَ الْمَسْجِدِ قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ وَلَهُ تَطَيَّبْتِ قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ حِبِّي أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُقْبَلُ صَلاَةٌ لاِمْرَأَةٍ تَطَيَّبَتْ لِهَذَا الْمَسْجِدِ حَتَّى تَرْجِعَ فَتَغْتَسِلَ غُسْلَهَا مِنَ الْجَنَابَةِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الإِعْصَارُ غُبَارٌ .
Ebû Ruhm'in azatlısı Ubeydullah'tan rivayet edildiğine göre Ebû Hureyre (r.a.) bir kadınla karşılaştı. Kadından esans kokusu geldiğini hissetti; eteğinin ucunda da toz vardı. Kadına: "Ey Cebbâr'ın cariyesi! Mescitten mi geldin?" dedi. Kadın: "Evet." dedi. Ebû Hureyre: "Onun için mi koku süründün?" dedi. Kadın: "Evet." dedi. Bunun üzerine Ebû Hureyre şöyle dedi: "Ben sevgilim Ebü'l-Kasım'ı (s.a.v.) şöyle derken işittim: 'Şu mescit için koku sürünen bir kadının namazı, evine dönüp cünüplükten dolayı guslettiği gibi gusledinceye kadar kabul edilmez.'" Ebû Dâvûd der ki: "İ'sâr, tozdur."