Sünen-i Ebû Dâvûd

4270 numaralı hadis

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ دِهْقَانَ، قَالَ كُنَّا فِي غَزْوَةِ الْقُسْطَنْطِينِيَّةِ بِذُلُقْيَةَ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ فِلَسْطِينَ - مِنْ أَشْرَافِهِمْ وَخِيَارِهِمْ يَعْرِفُونَ ذَلِكَ لَهُ يُقَالُ لَهُ هَانِئُ بْنُ كُلْثُومِ بْنِ شَرِيكٍ الْكِنَانِيُّ - فَسَلَّمَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي زَكَرِيَّا وَكَانَ يَعْرِفُ لَهُ حَقَّهُ قَالَ لَنَا خَالِدٌ فَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زَكَرِيَّا قَالَ سَمِعْتُ أُمَّ الدَّرْدَاءِ تَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ كُلُّ ذَنْبٍ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَغْفِرَهُ إِلاَّ مَنْ مَاتَ مُشْرِكًا أَوْ مُؤْمِنٌ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ هَانِئُ بْنُ كُلْثُومٍ سَمِعْتُ مَحْمُودَ بْنَ الرَّبِيعِ يُحَدِّثُ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا فَاعْتَبَطَ بِقَتْلِهِ لَمْ يَقْبَلِ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لَنَا خَالِدٌ ثُمَّ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي زَكَرِيَّا عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ يَزَالُ الْمُؤْمِنُ مُعْنِقًا صَالِحًا مَا لَمْ يُصِبْ دَمًا حَرَامًا فَإِذَا أَصَابَ دَمًا حَرَامًا بَلَّحَ ‏"‏ ‏.‏ وَحَدَّثَ هَانِئُ بْنُ كُلْثُومٍ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ سَوَاءً ‏.‏

Hâlid b. Dihkân şöyle demiştir: Biz Konstantiniyye (İstanbul) Gazvesinde Zülukya'da idik. Filistinlilerin hayırlılarından ve ileri gelenlerinden, oradakilerin kendisini tanıdıkları bir adam geldi. Adı Hâni b. Külsüm b. Şüreyk el-Kenânî idi. Abdullah b. Ebî Zekeriyyâ'ya selâm verdi. Abdullah, onun kıymetini biliyordu. Hâlid bize dedi ki: "Bize Abdullah b. Ebî Zekeriyyâ haber verip şöyle dedi: Ben Ümmü'd-Derdâ'dan işittim. O da Ebû'd-Derdâ'dan duymuş. Ebû'd-Derdâ, 'Resûlullah'ı (s.a.v.) şöyle buyururken işittim' dedi: 'Müşrik olarak ölen veya bir mümini kasten öldüren mümin müstesna, Allah'ın bütün günahları bağışlaması umulur.'" Hânî b. Külsüm şöyle dedi: "Mahmud b. er-Rabî'yi, Ubâde b. es-Sâmit'ten haber verirken işittim. Mahmud da Ubâde'yi, Resûlullah'ın şöyle buyurduğunu haber verirken işitmiş: 'Bir kimse haksız yere zulmen bir mümini öldürürse, Allah ondan ne nafile ne de farz hiçbir ibadeti kabul etmez.'" Hâlid bize şöyle dedi: "Bana İbn Ebî Zekeriyyâ, Ümmü'd-Derdâ'dan naklen haber verdi. Ümmü'd-Derdâ da Ebû'd-Derdâ'dan, Resûlullah'ın (s.a.v.) şöyle buyurduğunu duymuş: 'Mümin, haram bir kanı dökmedikçe salih amellerde koşmaya devam eder. Ama haram bir kan dökerse işi bitmiştir, amelden kesilir.'" Hânî b. Külsüm bize Mahmud b. er-Rabî'den haber verdi. Ona da Ubâde b. es-Sâmit, Resûlullah'tan yukarıdaki rivayetin aynısını haber vermiş.

Sunan Abu Dawud 4270