حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَاصَلَ فَوَاصَلَ النَّاسُ فَشَقَّ عَلَيْهِمْ، فَنَهَاهُمْ. قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ. قَالَ " لَسْتُ كَهَيْئَتِكُمْ، إِنِّي أَظَلُّ أُطْعَمُ وَأُسْقَى ".
Abdullah İbn Ömer'den nakledildiğine göre Nebi aralıksız oruç tuttu; insanlar da aynı şekilde oruç tutunca bu onlara ağır geldi ve Nebi bunu yasakladı. Onlar, "Ama sen aralıksız oruç tutuyorsun" dediler. Nebi, "Ben sizin durumunuzda değilim; bana yediriliyor ve içiriliyor" buyurdu.