حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنِ ابْنِ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِنَحْوِهِ زَادَ وَاخْتَلَفُوا فَقَالَ بَعْضُهُمْ رُبِطَ إِلَى شَجَرَةٍ وَقَالَ بَعْضُهُمْ وَقَفَ .
Bize Hasan b. Ali haber verdi, bize Ebû Âsım haber verdi, bize İbn Cüreyc haber verdi. İbn Cüreyc dedi ki: Bize Ebû'z-Zübeyr, Ebû Hureyre'nin amcasının oğlundan, o da Ebû Hureyre'den bu (4428. hadisin) benzerini rivayet etti ve şunu ilâve etti: Raviler ihtilaf ettiler; bazıları, "Mâiz ağaca bağlandı", bazıları da, "Ayakta durduruldu" dediler.