حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ امْرَأَةً، - يَعْنِي مِنْ غَامِدَ - أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ فَجَرْتُ . فَقَالَ " ارْجِعِي " . فَرَجَعَتْ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ أَتَتْهُ فَقَالَتْ لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى . فَقَالَ لَهَا " ارْجِعِي " . فَرَجَعَتْ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ أَتَتْهُ فَقَالَ لَهَا " ارْجِعِي حَتَّى تَلِدِي " . فَرَجَعَتْ فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فَقَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ . فَقَالَ لَهَا " ارْجِعِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ " . فَجَاءَتْ بِهِ وَقَدْ فَطَمَتْهُ وَفِي يَدِهِ شَىْءٌ يَأْكُلُهُ فَأَمَرَ بِالصَّبِيِّ فَدُفِعَ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَأَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا وَأَمَرَ بِهَا فَرُجِمَتْ وَكَانَ خَالِدٌ فِيمَنْ يَرْجُمُهَا فَرَجَمَهَا بِحَجَرٍ فَوَقَعَتْ قَطْرَةٌ مِنْ دَمِهَا عَلَى وَجْنَتِهِ فَسَبَّهَا فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَهْلاً يَا خَالِدُ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ " . وَأَمَرَ بِهَا فَصُلِّيَ عَلَيْهَا فَدُفِنَتْ .
Abdullah b. Büreyde, babası Büreyde'den şöyle rivayet etmiştir: Bir kadın, yani Gâmid'den bir kadın, Resûlullah'a (s.a.v.) gelip: "Ben suç işledim (zina ettim)" dedi. Resûlullah (s.a.v.): "Dön git" buyurdu. Kadın dönüp gitti. Ertesi gün tekrar geldi ve: "Herhalde sen, Mâiz b. Mâlik'i geri çevirdiğin gibi beni de geri çeviriyorsun. Oysa vallahi ben gebeyim" dedi. Resûlullah (s.a.v.) yine: "Dön git" buyurdu. Kadın ertesi gün tekrar geldi. Efendimiz bu sefer: "Dön git, onu doğuruncaya kadar bekle" buyurdu. Kadın çocuğu doğurunca Resûlullah'a gelip: "İşte, onu doğurdum" dedi. Resûlullah (s.a.v.): "Git, onu emzir; sütten kesinceye kadar bekle" buyurdu. Kadın daha sonra çocuğunu sütten kesmiş olarak, çocuk da elinde bir şey yer vaziyette geldi. Resûlullah (s.a.v.) çocuğun Müslümanlardan birisine verilmesini emretti. Efendimizin emriyle kadın için bir çukur kazıldı ve kadın recmedildi. Hâlid de kadını recmedenlerdendi. Ona bir taş attı; kadının kanından bir damla yanağına bulaştı. Bunun üzerine kadına kötü söz söyledi. Resûlullah (s.a.v.) Hâlid'e: "Yavaş ol ey Hâlid! Canım elinde olan Allah'a yemin ederim ki o öyle bir tövbe etti ki, eğer haksız vergi toplayan birisi öyle tövbe etse affedilirdi" buyurdu. Resûlullah (s.a.v.) emretti; kadının namazı kılındı ve kadın defnedildi.