حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ يَهُودِيًّا، قَتَلَ جَارِيَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى حُلِيٍّ لَهَا ثُمَّ أَلْقَاهَا فِي قَلِيبٍ وَرَضَخَ رَأْسَهَا بِالْحِجَارَةِ فَأُخِذَ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ حَتَّى يَمُوتَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَيُّوبَ نَحْوَهُ .
Enes (r.a)'den şöyle dediği rivayet edilmiştir: Bir Yahudi, ensârdan bir cariyeyi ondaki bir ziynetten dolayı öldürdü; sonra onu bir kuyuya attı ve başını taşlarla ezdi. Yahudi yakalandı ve Rasûlullah'a getirildi. Rasûlullah, adamın ölünceye kadar taşlanmasını emretti ve adam ölünceye kadar taşlandı. Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu İbn Cüreyc, Eyyûb'dan benzer şekilde rivayet etmiştir.