حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَارُونُ بْنُ عَبَّادٍ الأَزْدِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ عُمَرَ، اسْتَشَارَ النَّاسَ فِي إِمْلاَصِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِيهَا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ . فَقَالَ ائْتِنِي بِمَنْ يَشْهَدُ مَعَكَ . فَأَتَاهُ بِمُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ - زَادَ هَارُونُ - فَشَهِدَ لَهُ يَعْنِي ضَرَبَ الرَّجُلُ بَطْنَ امْرَأَتِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ بَلَغَنِي عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ إِنَّمَا سُمِّيَ إِمْلاَصًا لأَنَّ الْمَرْأَةَ تَزْلِقُهُ قَبْلَ وَقْتِ الْوِلاَدَةِ وَكَذَلِكَ كُلُّ مَا زَلَقَ مِنَ الْيَدِ وَغَيْرِهِ فَقَدْ مَلِصَ .
Misver b. Mahreme'den rivayet edildiğine göre Ömer (r.a), halkla kadının çocuk düşürmesi konusunu istişare etti. Muğîre b. Şu'be, "Resûlullah'ın onun için gurreye, yani bir köle veya cariyeye hükmettiğine şahit oldum" dedi. Ömer, "Seninle birlikte şahitlik edecek birisini getir" dedi. Bunun üzerine Muğîre, Muhammed b. Mesleme'yi getirdi. Harun'un ilavesine göre Muhammed b. Mesleme de onun lehine şahitlik etti. Buradaki ifade, erkeğin karısının karnına vurması anlamındadır. Ebû Dâvûd şöyle dedi: Ebû Ubeyd'den bana ulaştığına göre buna "imlâs" denmesinin sebebi, kadının çocuğu doğum vaktinden önce düşürmesidir. Aynı şekilde elden veya başka bir yerden kayan her şey için de "melisa" denir.