حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ ذَكْوَانَ، عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذٍ، قَالَتْ أَرْسَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم غَدَاةَ عَاشُورَاءَ إِلَى قُرَى الأَنْصَارِ " مَنْ أَصْبَحَ مُفْطِرًا فَلْيُتِمَّ بَقِيَّةَ يَوْمِهِ، وَمَنْ أَصْبَحَ صَائِمًا فَلْيَصُمْ ". قَالَتْ فَكُنَّا نَصُومُهُ بَعْدُ، وَنُصَوِّمُ صِبْيَانَنَا، وَنَجْعَلُ لَهُمُ اللُّعْبَةَ مِنَ الْعِهْنِ، فَإِذَا بَكَى أَحَدُهُمْ عَلَى الطَّعَامِ أَعْطَيْنَاهُ ذَاكَ، حَتَّى يَكُونَ عِنْدَ الإِفْطَارِ.
Rübeyyi binti Muavviz'den nakledildiğine göre şöyle dedi: Nebi, aşure günü sabahleyin Ensar köylerine, "Kim oruçsuz olarak sabahladıysa günün kalanını tamamlasın; kim oruçlu olarak sabahladıysa orucunu tutsun" diye haber gönderdi. Bundan sonra biz o günü oruç tutar, çocuklarımıza da oruç tuttururduk. Onlara yünden oyuncaklar yapardık. Çocuklardan biri yemek için ağladığında iftar vakti gelinceye kadar ona bu oyuncağı verirdik.