حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ أَبِي فَرْوَةَ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالاَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَجْلِسُ بَيْنَ ظَهْرَىْ أَصْحَابِهِ فَيَجِيءُ الْغَرِيبُ فَلاَ يَدْرِي أَيُّهُمْ هُوَ حَتَّى يَسْأَلَ فَطَلَبْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَجْعَلَ لَهُ مَجْلِسًا يَعْرِفُهُ الْغَرِيبُ إِذَا أَتَاهُ - قَالَ - فَبَنَيْنَا لَهُ دُكَّانًا مِنْ طِينٍ فَجَلَسَ عَلَيْهِ وَكُنَّا نَجْلِسُ بِجَنْبَتَيْهِ وَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا الْخَبَرِ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ فَذَكَرَ هَيْئَتَهُ حَتَّى سَلَّمَ مِنْ طَرْفِ السِّمَاطِ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدُ . قَالَ فَرَدَّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم .
Ebu Zer (r.a.) ve Ebu Hureyre (r.a.)’den rivayet edilmiştir. Dediler ki: Bir gün Resûlullah (s.a.v.), sahabileri arasında otururken yabancı bir adam çıkagelirdi. Resûlullah’ın hangisi olduğunu soruncaya kadar onu tanıyamazdı. Bunun üzerine biz, Resûlullah’tan, bir yabancı geldiğinde kendisini kolayca tanıyabileceği özel bir oturma yeri edinmesini istedik. Kendisine çamurdan bir oturak yaptık; onun üzerine oturur, biz de iki yanına otururduk. Ravi, bu haberin benzerini nakletti ve şöyle dedi: Bir adam geldi. Görünüşünü anlattıktan sonra, cemaatin bir ucundan, “Esselâmü aleyke yâ Muhammed!” diyerek selam verdi. Nebi (s.a.v.) de onun selamını aldı.