حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي ابْنُ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُوَاصِلُوا، فَأَيُّكُمْ إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوَاصِلَ فَلْيُوَاصِلْ حَتَّى السَّحَرِ ". قَالُوا فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " إِنِّي لَسْتُ كَهَيْئَتِكُمْ، إِنِّي أَبِيتُ لِي مُطْعِمٌ يُطْعِمُنِي وَسَاقٍ يَسْقِينِ ".
Ebu Said'den nakledildiğine göre Nebi'nin şöyle buyurduğunu işitti: "Visal orucu tutmayın. Sizden biri visal orucu tutmak isterse seher vaktine kadar tutsun." Sahabe, "Ey Allah'ın Resulü! Sen visal orucu tutuyorsun" dediler. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Ben sizin durumunuzda değilim. Geceyi beni doyuran ve bana içiren biri olduğu hâlde geçiririm."