حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ، فَرَأَى الْيَهُودَ تَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ، فَقَالَ " مَا هَذَا ". قَالُوا هَذَا يَوْمٌ صَالِحٌ، هَذَا يَوْمٌ نَجَّى اللَّهُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ عَدُوِّهِمْ، فَصَامَهُ مُوسَى. قَالَ " فَأَنَا أَحَقُّ بِمُوسَى مِنْكُمْ ". فَصَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ.
İbn Abbas'tan nakledildiğine göre şöyle dedi: Nebi Medine'ye gelince Yahudilerin Aşure günü oruç tuttuğunu gördü ve "Bu nedir?" diye sordu. Onlar, "Bu hayırlı bir gündür. Allah bugün İsrailoğullarını düşmanlarından kurtardı; Musa da bugün oruç tuttu" dediler. Bunun üzerine Nebi, "Ben Musa'ya sizden daha yakınım" buyurdu. O gün oruç tuttu ve oruç tutulmasını emretti.