حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ الْمُلاَئِيُّ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ الْحَاجَةَ لَمْ يَرْفَعْ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنَ الأَرْضِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَكَذَا رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ أَنَسٍ هَذَا الْحَدِيثَ . وَرَوَى وَكِيعٌ وَأَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ عَنِ الأَعْمَشِ قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ الْحَاجَةَ لَمْ يَرْفَعْ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنَ الأَرْضِ . وَكِلاَ الْحَدِيثَيْنِ مُرْسَلٌ . وَيُقَالُ لَمْ يَسْمَعِ الأَعْمَشُ مِنْ أَنَسٍ وَلاَ مِنْ أَحَدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ نَظَرَ إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ رَأَيْتُهُ يُصَلِّي . فَذَكَرَ عَنْهُ حِكَايَةً فِي الصَّلاَةِ . وَالأَعْمَشُ اسْمُهُ سُلَيْمَانُ بْنُ مِهْرَانَ أَبُو مُحَمَّدٍ الْكَاهِلِيُّ وَهُوَ مَوْلًى لَهُمْ . قَالَ الأَعْمَشُ كَانَ أَبِي حَمِيلاً فَوَرَّثَهُ مَسْرُوقٌ .
Enes (r.a.) şöyle diyor: “Rasûlullah (s.a.v.), tuvalet ihtiyacını gidereceğinde yere yaklaşmadan önce elbisesini kaldırmazdı.” Tirmîzî: Muhammed b. Rebîa da A’meş yoluyla Enes’ten bu hadisi böyle rivâyet etmiştir. Yine Vekî ve Ebû Yahya el-Hımmânî, A’meş yoluyla İbn Ömer’den şöyle rivâyet ettiler: “Rasûlullah (s.a.v.), tuvalet ihtiyacını gidereceğinde yere yaklaşmadan önce elbisesini kaldırmazdı.” Her iki hadis de mürseldir. A’meş’in ne Enes’ten ne de Peygamber’in (s.a.v.) ashabından herhangi birinden hadis işitmediği söylenmektedir. Bununla birlikte Enes b. Mâlik’i görmüş ve “Onu namaz kılarken gördüm” demiş, ardından onun namazıyla ilgili bir husus anlatmıştır. A’meş’in adı Süleyman b. Mihrân Ebû Muhammed el-Kâhilî’dir ve onların azatlısıdır. A’meş şöyle demiştir: “Babam savaşta esir alınarak getirilmiş biriydi; Mesrûk onu mirasçı yaptı.”