سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ الْحَسَنِ، يَقُولُ كُنَّا عِنْدَ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ فَذَكَرُوا عَلَى مَنْ تَجِبُ الْجُمُعَةُ فَلَمْ يَذْكُرْ أَحْمَدُ فِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ فَقُلْتُ لأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ فِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ أَحْمَدُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ نُصَيْرٍ حَدَّثَنَا مُعَارِكُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْجُمُعَةُ عَلَى مَنْ آوَاهُ اللَّيْلُ إِلَى أَهْلِهِ " . قَالَ فَغَضِبَ عَلَىَّ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَقَالَ لِي اسْتَغْفِرْ رَبَّكَ اسْتَغْفِرْ رَبَّكَ . قَالَ أَبُو عِيسَى إِنَّمَا فَعَلَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ هَذَا لأَنَّهُ لَمْ يَعُدَّ هَذَا الْحَدِيثَ شَيْئًا وَضَعَّفَهُ لِحَالِ إِسْنَادِهِ .
Ahmed b. Hasan’dan işittim, şöyle diyordu: Ahmed b. Hanbel’in yanında idik. Cumanın kimlere gerekli olduğu konusu geçti. Ahmed b. Hanbel bu konuda Nebi (sallallahü aleyhi ve sellem)’den hiçbir şey zikretmedi. Ahmed b. Hasan dedi ki: Ahmed b. Hanbel’e, bu konuda Ebû Hüreyre’den, Nebi (sallallahü aleyhi ve sellem)’den bir hadis rivâyet edildiğini söyledim. Ahmed b. Hanbel, “Nebi (sallallahü aleyhi ve sellem)’den mi?” dedi. Ben de “Evet” dedim. Ahmed b. Hasan şöyle dedi: Bize Haccâc b. Nusayr rivâyet etti; bize Muârik b. Abbâd, Abdullah b. Saîd el-Makburî’den, o babasından, o da Ebû Hüreyre’den, Nebi (sallallahü aleyhi ve sellem)’in şöyle buyurduğunu rivâyet etti: “Cuma, gece bastırmadan ailesine dönebilen kimseye gereklidir.” Bunun üzerine Ahmed b. Hanbel bana kızdı ve “Rabbinden bağışlanma dile, Rabbinden bağışlanma dile” dedi. Ebû Îsâ şöyle demiştir: Ahmed b. Hanbel’in böyle yapmasının sebebi, bu hadisi bir şey saymaması ve senedinin durumundan dolayı onu zayıf kabul etmesidir.