حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنْ عَامِرٍ الشَّعْبِيِّ، عَنْ حُبْشِيِّ بْنِ جُنَادَةَ السَّلُولِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهُوَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ أَتَاهُ أَعْرَابِيٌّ فَأَخَذَ بِطَرَفِ رِدَائِهِ فَسَأَلَهُ إِيَّاهُ فَأَعْطَاهُ وَذَهَبَ فَعِنْدَ ذَلِكَ حَرُمَتِ الْمَسْأَلَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لاَ تَحِلُّ لِغَنِيٍّ وَلاَ لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ إِلاَّ لِذِي فَقْرٍ مُدْقِعٍ أَوْ غُرْمٍ مُفْظِعٍ وَمَنْ سَأَلَ النَّاسَ لِيُثْرِيَ بِهِ مَالَهُ كَانَ خُمُوشًا فِي وَجْهِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَرَضْفًا يَأْكُلُهُ مِنْ جَهَنَّمَ فَمَنْ شَاءَ فَلْيُقِلَّ وَمَنْ شَاءَ فَلْيُكْثِرْ " .
Hubşî b. Cünade es-Selûlî (r.a.)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (s.a.v.)’i Veda Haccı’nda Arafat’ta vakfede iken işittim. Yanına bir bedevi geldi, ridasının bir ucundan tuttu ve onu kendisinden istedi. Rasûlullah (s.a.v.) de ridasını ona verdi, o da alıp gitti. İşte o sırada dilenmek haram kılındı. Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: “Zengine ve güçlü kuvvetli kimseye dilenmek helal değildir. Ancak aşırı derecede fakir veya ağır bir borç altında bulunan kimseye caizdir. Kim malını çoğaltmak için insanlardan dilenirse bu, kıyamet günü yüzünde tırmalama izleri ve Cehennem’den yiyeceği kızgın taşlar olur. Artık dileyen azaltsın, dileyen çoğaltsın.”