حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ وَجَدَ تَمْرًا فَلْيُفْطِرْ عَلَيْهِ وَمَنْ لاَ فَلْيُفْطِرْ عَلَى مَاءٍ فَإِنَّ الْمَاءَ طَهُورٌ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ سَلْمَانَ بْنِ عَامِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا رَوَاهُ عَنْ شُعْبَةَ مِثْلَ هَذَا غَيْرَ سَعِيدِ بْنِ عَامِرٍ وَهُوَ حَدِيثٌ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَلاَ نَعْلَمُ لَهُ أَصْلاً مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ . وَقَدْ رَوَى أَصْحَابُ شُعْبَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنِ الرَّبَابِ عَنْ سَلْمَانَ بْنِ عَامِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ سَعِيدِ بْنِ عَامِرٍ . وَهَكَذَا رَوَوْا عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ سَلْمَانَ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ شُعْبَةُ عَنِ الرَّبَابِ . وَالصَّحِيحُ مَا رَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنِ الرَّبَابِ عَنْ سَلْمَانَ بْنِ عَامِرٍ . وَابْنُ عَوْنٍ يَقُولُ عَنْ أُمِّ الرَّائِحِ بِنْتِ صُلَيْعٍ عَنْ سَلْمَانَ بْنِ عَامِرٍ . وَالرَّبَابُ هِيَ أُمُّ الرَّائِحِ .
Enes b. Mâlik (r.a.)’den rivâyete göre, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: “Hurma bulan, orucunu onunla açsın; bulamayan ise su ile iftar etsin. Çünkü su temizleyicidir.” Bu konuda Selman b. Âmir’den de hadis rivâyet edilmiştir. Tirmizî: Enes hadisini Saîd b. Âmir’den başka, Şu’be’den bu şekilde rivâyet eden birini bilmiyoruz. Bu hadis mahfuz değildir. Abdülaziz b. Suheyb’in Enes’ten rivâyeti olarak bunun bir aslını da bilmiyoruz. Şu’be’nin arkadaşları bu hadisi Şu’be’den, Âsım el-Ahvel’den, Hafsa binti Sirîn’den, Rebab’dan, Selman b. Âmir’den ve Nebî’den (s.a.v.) rivâyet etmişlerdir. Bu, Saîd b. Âmir’in hadisinden daha sahihtir. Yine Şu’be’den, Âsım’dan, Hafsa binti Sirîn’den ve Selman’dan bu şekilde rivâyet etmişler; fakat Şu’be bu rivâyette Rebab’ı zikretmemiştir. Sahih olan, Süfyân es-Sevrî, İbn Uyeyne ve birden çok râvinin Âsım el-Ahvel’den, Hafsa binti Sirîn’den, Rebab’dan ve Selman b. Âmir’den rivâyet ettikleri hadistir. İbn Avn ise Ümmü’r-Râih binti Sulay‘dan, Selman b. Âmir’den diye rivâyet etmektedir. Rebab, Ümmü’r-Râih’in kendisidir.