حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَأْتِينِي فَيَقُولُ " أَعِنْدَكِ غَدَاءٌ " . فَأَقُولُ لاَ . فَيَقُولُ " إِنِّي صَائِمٌ " . قَالَتْ فَأَتَانِي يَوْمًا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ أُهْدِيَتْ لَنَا هَدِيَّةٌ . قَالَ " وَمَا هِيَ " . قَالَتْ قُلْتُ حَيْسٌ . قَالَ " أَمَا إِنِّي قَدْ أَصْبَحْتُ صَائِمًا " . قَالَتْ ثُمَّ أَكَلَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Müminlerin annesi Âişe’den (r.anha) rivâyete göre, şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanıma gelir ve “Yanında öğle yemeği var mı?” derdi. Ben de “Hayır” derdim. Bunun üzerine “Ben oruçluyum” buyururdu. Bir gün yanıma geldiğinde, “Ey Allah’ın Rasûlü! Bize bir hediye getirildi” dedim. “Nedir o?” buyurdu. “Hays’tır” dedim. “Ama ben oruçlu olarak sabahlamıştım” dedi, sonra yedi. Tirmizî: Bu hadis hasendir.