حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ بِبُرْدَةٍ ـ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا الْبُرْدَةُ فَقِيلَ لَهُ نَعَمْ، هِيَ الشَّمْلَةُ، مَنْسُوجٌ فِي حَاشِيَتِهَا ـ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي نَسَجْتُ هَذِهِ بِيَدِي أَكْسُوكَهَا. فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُحْتَاجًا إِلَيْهَا. فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإِنَّهَا إِزَارُهُ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اكْسُنِيهَا، فَقَالَ " نَعَمْ ". فَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَجْلِسِ، ثُمَّ رَجَعَ فَطَوَاهَا، ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ. فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ مَا أَحْسَنْتَ، سَأَلْتَهَا إِيَّاهُ، لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّهُ لاَ يَرُدُّ سَائِلاً. فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلاَّ لِتَكُونَ كَفَنِي يَوْمَ أَمُوتُ. قَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ كَفَنَهُ.
Sehl İbn Sa'd'dan nakledildiğine göre şöyle dedi: Bir kadın Nebi'ye bir bürde getirdi. Sehl, etrafındakilere, "Bürdenin ne olduğunu bilir misiniz?" diye sordu. Onlar, "Evet, kenarları dokunmuş bir örtüdür" dediler. Kadın, "Ey Allah'ın Resulü! Bunu sana giydirmek için kendi ellerimle dokudum" dedi. Nebi de ihtiyacı olduğu için onu aldı ve onu izar edinmiş olarak yanımıza çıktı. Orada bulunanlardan bir adam, "Ey Allah'ın Resulü, onu bana giydir" dedi. Nebi, "Olur" buyurdu. Nebi topluluğun içinde bir süre oturdu, sonra evine döndü; bürdeyi katlayıp o adama gönderdi. Orada bulunanlar adama, "İyi yapmadın. Nebi'nin kendisinden bir şey isteyeni geri çevirmediğini bildiğin hâlde onu istedin" dediler. Adam, "Vallahi onu giymek için değil, kefenim olsun diye istedim" dedi. Nitekim o elbise onun kefeni oldu.