وَقَالَ الْحُمَيْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَكُنْتُ عَلَى بَكْرٍ صَعْبٍ لِعُمَرَ، فَكَانَ يَغْلِبُنِي فَيَتَقَدَّمُ أَمَامَ الْقَوْمِ، فَيَزْجُرُهُ عُمَرُ وَيَرُدُّهُ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ فَيَزْجُرُهُ عُمَرُ وَيَرُدُّهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِعُمَرَ " بِعْنِيهِ ". قَالَ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " بِعْنِيهِ ". فَبَاعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هُوَ لَكَ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ تَصْنَعُ بِهِ مَا شِئْتَ ".
İbn Ömer'den nakledildiğine göre: Nebi ile birlikte bir yolculuktaydık. Ben, Ömer'e ait, binmesi zor bir deve yavrusuna binmiştim. Deveye hâkim olamıyor, o da topluluğun önüne geçiyordu. Ömer onu engelleyip geri çeviriyor, fakat deve yine öne geçiyordu. Ömer de tekrar engelleyip geri çeviriyordu. Nebi, Ömer'e, "Onu bana sat" buyurdu. Ömer, "O senindir, ey Allah'ın Resulü!" dedi. Nebi tekrar, "Onu bana sat" buyurdu. Ömer de onu Allah Resulü'ne sattı. Ardından Nebi bana, "Ey Abdullah İbn Ömer! O senindir; onunla dilediğini yap" buyurdu.