Tirmizî

1156 numaralı hadis

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ ، عَنْ أَيُّوبَ ، وَقَتَادَةَ ، عَنْ عِكْرِمَةَ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ، أَنَّ زَوْجَ، بَرِيرَةَ كَانَ عَبْدًا أَسْوَدَ لِبَنِي الْمُغِيرَةِ يَوْمَ أُعْتِقَتْ بَرِيرَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنِّي بِهِ فِي طُرُقِ الْمَدِينَةِ وَنَوَاحِيهَا وَإِنَّ دُمُوعَهُ لَتَسِيلُ عَلَى لِحْيَتِهِ يَتَرَضَّاهَا لِتَخْتَارَهُ فَلَمْ تَفْعَلْ ‏ .‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَسَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ هُوَ سَعِيدُ بْنُ مِهْرَانَ وَيُكْنَى أَبَا النَّضْرِ ‏.‏

İbn Abbâs’tan rivayet edildiğine göre Berîre azat edildiğinde kocası Benî Muğîre’ye ait siyah bir köleydi. İbn Abbâs şöyle dedi: “Vallahi onu Medine sokaklarında Berîre’nin ardından giderken görür gibi oluyorum. Berîre’nin kendisiyle kalmasını istiyor, gözyaşları sakalına akıyordu; fakat Berîre bunu kabul etmedi.” Tirmizî: Bu hadis hasen sahihtir. Saîd b. Ebî Arûbe, Saîd b. Mihrân’dır; künyesi Ebü’n-Nadr’dır.

Jami At Tirmidhi 1156