حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْمَلِكِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، أَنَّ عُثْمَانَ، قَالَ لاِبْنِ عُمَرَ اذْهَبْ فَاقْضِ بَيْنَ النَّاسِ . قَالَ أَوَتُعَافِينِي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ . قَالَ وَمَا تَكْرَهُ مِنْ ذَلِكَ وَقَدْ كَانَ أَبُوكَ يَقْضِي قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ كَانَ قَاضِيًا فَقَضَى بِالْعَدْلِ فَبِالْحَرِيِّ أَنْ يَنْقَلِبَ مِنْهُ كَفَافًا " . فَمَا أَرْجُو بَعْدَ ذَلِكَ وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ عِنْدِي بِمُتَّصِلٍ . وَعَبْدُ الْمَلِكِ الَّذِي رَوَى عَنْهُ الْمُعْتَمِرُ هَذَا هُوَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي جَمِيلَةَ .
Abdullah b. Mevheb’den rivâyete göre, Osman, İbn Ömer’e, “Git, insanlar arasında hüküm ver” dedi. İbn Ömer, “Ey Müminlerin Emîri! Beni bundan muaf tutamaz mısın?” dedi. Osman, “Bundan niçin hoşlanmıyorsun? Hâlbuki baban hüküm verirdi” dedi. İbn Ömer şöyle dedi: “Ben Rasûlullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurduğunu işittim: ‘Kim hâkim olur ve adaletle hükmederse, bu görevden sevapsız ve günahsız olarak ayrılması umulur.’ Bundan sonra daha ne umabilirim?” Hadisin devamında bir kıssa vardır. Bu konuda Ebû Hüreyre’den de hadis rivâyet edilmiştir. Ebû İsa şöyle dedi: İbn Ömer hadisi garibtir ve bana göre isnadı muttasıl değildir. Mu‘temir’in kendisinden bu hadisi rivâyet ettiği Abdülmelik, Abdülmelik b. Ebû Cemîle’dir.