حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ أَبِي عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ سَمِعْتُ نَافِعًا، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ سَاوَمَتْ بَرِيرَةَ فَخَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ، فَلَمَّا جَاءَ قَالَتْ إِنَّهُمْ أَبَوْا أَنْ يَبِيعُوهَا، إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطُوا الْوَلاَءَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". قُلْتُ لِنَافِعٍ حُرًّا كَانَ زَوْجُهَا أَوْ عَبْدًا فَقَالَ مَا يُدْرِينِي
Nafi'nin Abdullah İbn Ömer'den naklettiğine göre Aişe, Berire'yi efendilerinden satın almak için onlarla pazarlık yaptı. Nebi o sırada namaz için çıkmıştı. Nebi namazdan dönünce Aişe ona, "Efendileri, ancak velânın kendilerine ait olması şartıyla onu satmaya razı oluyorlar" dedi. Bunun üzerine Nebi, "Velâ yalnızca azat edene aittir" buyurdu. Hemmam, Nafi'ye, "Kocası hür müydü yoksa köle miydi?" diye sorduğunu, Nafi'nin de "Nereden bileyim?" diye cevap verdiğini söyledi.