حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ سَرِّحِ الْمَاءَ يَمُرُّ . فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ " . فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسِ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ " . فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لأَحْسِبُ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي ذَلِكَ : (فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَرَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الزُّبَيْرِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ . وَرَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنِ اللَّيْثِ وَيُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ نَحْوَ الْحَدِيثِ الأَوَّلِ .
Abdullah b. Zübeyr (r.a.)’den rivâyete göre, Ensardan bir adam, hurmalıkları suladıkları Harre’deki su yolu hakkında Zübeyr’den davacı olmuştu. Ensarî, “Suyu bırak da geçsin” dedi. Fakat Zübeyr bunu kabul etmedi. İki taraf Rasûlullah’ın (s.a.v.) huzurunda muhakeme oldular. Rasûlullah (s.a.v.), Zübeyr’e: “Ey Zübeyr, sula; sonra suyu komşuna salıver” buyurdu. Ensarî öfkelendi ve: “Halanın oğlu olduğu için mi?” dedi. Bunun üzerine Rasûlullah’ın (s.a.v.) yüzünün rengi değişti ve şöyle buyurdu: “Ey Zübeyr, sula; sonra su duvarların dibine ulaşıncaya kadar onu tut.” Zübeyr diyor ki: “Vallahi, şu ayetin bu hâdise hakkında indiğini sanıyorum: ‘Hayır! Rabbine andolsun ki aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem yapmadıkça iman etmiş olmazlar.’” (Nisâ: 65) Tirmizî: Bu hadis hasen sahihtir. Şuayb b. Ebî Hamza, Zührî’den, Urve b. Zübeyr’den ve Zübeyr’den rivâyet etmiş; bu rivâyette Abdullah b. Zübeyr’i zikretmemiştir. Abdullah b. Vehb de Leys ve Yûnus’tan, onlar Zührî’den, o Urve’den, o da Abdullah b. Zübeyr’den ilk hadisin benzerini rivâyet etmiştir.