حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ الْمُشْرِكِينَ، أَرَادُوا أَنْ يَشْتَرُوا، جَسَدَ رَجُلٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَبَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبِيعَهُمْ إِيَّاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الْحَكَمِ . وَرَوَاهُ الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ أَيْضًا عَنِ الْحَكَمِ . وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ ابْنُ أَبِي لَيْلَى لاَ يُحْتَجُّ بِحَدِيثِهِ . وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى صَدُوقٌ وَلَكِنْ لاَ يُعْرَفُ صَحِيحُ حَدِيثِهِ مِنْ سَقِيمِهِ وَلاَ أَرْوِي عَنْهُ شَيْئًا . وَابْنُ أَبِي لَيْلَى صَدُوقٌ فَقِيهٌ وَإِنَّمَا يَهِمُ فِي الإِسْنَادِ . حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ قَالَ فُقَهَاؤُنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ شُبْرُمَةَ .
İbn Abbâs (radıyallahü anh)’den rivâyet edilmiştir: “Müşrikler, kendilerinden öldürülen bir kimsenin cesedini satın almak istediler. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) cesedi onlara satmayı kabul etmedi.” Bu hadis garib olup sadece Hakem’in rivâyetiyle bilmekteyiz. Haccâc b. Ertâe de bu hadisi Hakem’den rivâyet etmiştir. Ahmed b. Hasan şöyle dedi: Ahmed b. Hanbel’in, “İbn Ebî Leylâ’nın hadisleri delil olarak kullanılmaz” dediğini işittim. Muhammed b. İsmâil şöyle dedi: “İbn Ebî Leylâ doğru bir kimsedir. Fakat hadisinin sağlamı çürüğünden ayırt edilemez. Ben ondan hiçbir şey rivâyet etmem.” İbn Ebî Leylâ doğru ve fıkıhçı bir kimse olup yalnızca hadislerin senetlerinde yanılmaktadır. Nasr b. Ali, Abdullah b. Dâvûd vasıtasıyla Süfyân es-Sevrî’den rivâyet ederek bize şöyle demiştir: “Bizim fıkıhçılarımız İbn Ebî Leylâ ve Abdullah b. Şübrüme’dir.”