حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمِ بْنِ الْبَرِيدِ، وَأَبُو سَعْدٍ الصَّغَانِيُّ عَنْ أَبِي الأَشْهَبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ عَرْفَجَةَ بْنِ أَسْعَدَ، قَالَ أُصِيبَ أَنْفِي يَوْمَ الْكُلاَبِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَاتَّخَذْتُ أَنْفًا مِنْ وَرِقٍ فَأَنْتَنَ عَلَىَّ فَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَتَّخِذَ أَنْفًا مِنْ ذَهَبٍ . حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ بَدْرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْوَاسِطِيُّ، عَنْ أَبِي الأَشْهَبِ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ طَرَفَةَ . وَقَدْ رَوَى سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ طَرَفَةَ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي الأَشْهَبِ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُمْ شَدُّوا أَسْنَانَهُمْ بِالذَّهَبِ وَفِي هَذَا الْحَدِيثِ حُجَّةٌ لَهُمْ . وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ سَلْمُ بْنُ رَزِينٍ وَهُوَ وَهَمٌ وَأَبُو سَعْدٍ الصَّغَانِيُّ اسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ مُيَسَّرٍ .
Arfece b. Es‘ad (r.a.)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: “Cahiliye döneminde meydana gelen Külâb vakasında burnum kesilmişti. Sonra gümüşten bir burun yaptırdım; fakat fena koku yaptı. Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.) bana altından bir burun yaptırmamı emretti.” Tirmizî: Ali b. Hucr, Rabî‘ b. Bedir, Muhammed b. Yezîd el-Vâsıtî ve Ebü’l-Eşheb vasıtasıyla bu hadisin bir benzerini rivâyet etmiştir. Bu hadis hasen garîbdir. Bu hadisi yalnız Abdurrahman b. Tarafe’nin rivâyetiyle bilmekteyiz. Selm b. Zerîr de bu hadisi Abdurrahman b. Tarafe’den, Ebü’l-Eşheb’in rivâyetine benzer şekilde rivâyet etmiştir. İlim ehlinden birden çok kimsenin dişlerini altınla bağlattığı rivâyet edilmiştir. Bu hadiste onlar için delil vardır. Abdurrahman b. Mehdî, “Selm b. Rezîn” demiştir; bu bir vehimdir. Ebû Sa‘d es-Sagânî’nin ismi Muhammed b. Müyesser’dir.