حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ قَالَ " أُمَّكَ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ " أُمَّكَ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ " أُمَّكَ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ " ثُمَّ أَبَاكَ ثُمَّ الأَقْرَبَ فَالأَقْرَبَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَعَائِشَةَ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ . قَالَ أَبُ عِيسَى وَبَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ هُوَ ابْنُ مُعَاوِيَةَ بْنِ حَيْدَةَ الْقُشَيْرِيُّ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ تَكَلَّمَ شُعْبَةُ فِي بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَرَوَى عَنْهُ مَعْمَرٌ وَالثَّوْرِيُّ وَحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الأَئِمَّةِ .
Behz b. Hakîm, babası vasıtasıyla dedesinden aktarmış ve şöyle demiştir: “Ey Allah’ın Rasûlü! Kime iyilik etmeliyim?” dedim. Buyurdular ki: “Annene.” “Sonra kime?” dedim. “Annene” buyurdu. “Sonra kime?” dedim. Yine “Annene” buyurdu. “Sonra kime?” dedim. “Sonra babana, sonra en yakından başlayarak yakınlarına” buyurdu. Bu konuda Ebû Hüreyre, Abdullah b. Ömer, Âişe ve Ebû’d-Derdâ’dan da hadis rivâyet edilmiştir. Behz b. Hakîm, Muâviye b. Hayde el-Kuşeyrî’nin oğludur. Bu hadis hasendir. Şu’be, Behz b. Hakîm hakkında söz etmiştir. Fakat hadisçiler nezdinde bu zat güvenilir bir kimsedir. Ma’mer, Süfyân es-Sevrî, Hammâd b. Seleme ve imamlardan daha birçok kimse kendisinden hadis rivâyet etmişlerdir.