حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ ذَنْبًا عَظِيمًا فَهَلْ لِي مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ " هَلْ لَكَ مِنْ أُمٍّ " . قَالَ لاَ . قَالَ " هَلْ لَكَ مِنْ خَالَةٍ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَبِرَّهَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَالْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ .
İbn Ömer’den rivâyete göre bir adam Peygamber’e (s.a.v.) gelerek: “Ey Allah’ın Resûlü! Ben büyük bir günah işledim. Benim için tövbe imkânı var mıdır?” dedi. Peygamber (s.a.v.): “Annen var mı?” diye sordu. Adam: “Hayır” dedi. Peygamber (s.a.v.): “Teyzen var mı?” diye sordu. Adam: “Evet” dedi. Bunun üzerine: “Öyleyse ona iyilik et” buyurdu. Bu konuda Ali ve Berâ b. Âzib’den de hadis rivâyet edilmiştir.