حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، قال حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قال حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ مَرَّةً قَالَ قَبِيصَةُ وَقَالَ مَرَّةً رَجُلٌ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ قَالَ جَاءَتِ الْجَدَّةُ أُمُّ الأُمِّ أَوْ أُمُّ الأَبِ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَتْ إِنَّ ابْنَ ابْنِي أَوِ ابْنَ بِنْتِي مَاتَ وَقَدْ أُخْبِرْتُ أَنَّ لِي فِي كِتَابِ اللَّهِ حَقًّا . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا أَجِدُ لَكِ فِي الْكِتَابِ مِنْ حَقٍّ وَمَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى لَكِ بِشَيْءٍ وَسَأَسْأَلُ النَّاسَ . قَالَ فَسَأَلَ فَشَهِدَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهَا السُّدُسَ . قَالَ وَمَنْ سَمِعَ ذَلِكَ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ . قَالَ فَأَعْطَاهَا السُّدُسَ ثُمَّ جَاءَتِ الْجَدَّةُ الأُخْرَى الَّتِي تُخَالِفُهَا إِلَى عُمَرَ . قَالَ سُفْيَانُ وَزَادَنِي فِيهِ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ أَحْفَظْهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَلَكِنْ حَفِظْتُهُ مِنْ مَعْمَرٍ أَنَّ عُمَرَ قَالَ إِنِ اجْتَمَعْتُمَا فَهُوَ لَكُمَا وَأَيَّتُكُمَا انْفَرَدَتْ بِهِ فَهُوَ لَهَا .
Kabîsa b. Züeyb’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Bir nine, annenin annesi veya babanın annesi, Ebû Bekir’e gelerek, “Oğlumun oğlu veya kızımın oğlu öldü. Allah’ın Kitabı’nda benim için bir hak bulunduğu bana bildirildi” dedi. Ebû Bekir şöyle konuştu: “Allah’ın Kitabı’nda senin için bir hak göremiyorum. Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in de senin için herhangi bir hüküm verdiğini işitmedim. Bu meseleyi insanlara soracağım.” Bunun üzerine insanlara sordu. Muğîre b. Şu‘be, Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in nineye altıda bir verdiğine şahitlik etti. Ebû Bekir, “Bunu seninle birlikte kim işitti?” diye sordu. Muğîre, “Muhammed b. Mesleme” dedi. Bunun üzerine Ebû Bekir nineye altıda bir verdi. Daha sonra diğer nine Ömer’e geldi. Süfyân şöyle dedi: Ma‘mer, Zührî’den naklen bu hadise ilavede bulundu. Ben bu ilaveyi Zührî’den ezberlemedim; fakat Ma‘mer’den ezberledim. Ömer şöyle demiştir: “İkiniz birlikte bulunursanız o pay ikinizindir; hanginiz tek başına bulunursa o pay onundur.”