حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سِنَانِ بْنِ أَبِي سِنَانٍ، عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا خَرَجَ إِلَى خَيْبَرَ مَرَّ بِشَجَرَةٍ لِلْمُشْرِكِينَ يُقَالُ لَهَا ذَاتُ أَنْوَاطٍ يُعَلِّقُونَ عَلَيْهَا أَسْلِحَتَهُمْ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ اجْعَلْ لَنَا ذَاتَ أَنْوَاطٍ كَمَا لَهُمْ ذَاتُ أَنْوَاطٍ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " سُبْحَانَ اللَّهِ هَذَا كَمَا قَالَ قَوْمُ مُوسَى : (اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ) وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَرْكَبُنَّ سُنَّةَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ اسْمُهُ الْحَارِثُ بْنُ عَوْفٍ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ .
Ebû Vakîd el-Leysî (r.a.)’den rivâyete göre, Rasûlullah (s.a.v.) Hayber’e çıktığında, yolda müşriklerin silahlarını astıkları ve “Zâtü Envât” adı verilen bir ağaca uğradı. İnsanlar, “Ey Allah’ın Rasûlü! Onların Zâtü Envât’ı olduğu gibi bize de bir Zâtü Envât tayin et” dediler. Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.), “Sübhanallah! Bu söz, Musa’nın kavminin söylediği ‘Onların ilahları olduğu gibi bize de bir ilah yap’ sözüne benziyor. Canım kudret elinde olan Allah’a yemin ederim ki sizler kendinizden öncekilerin yoluna mutlaka uyacaksınız” buyurdu. Tirmizî: Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Vakîd el-Leysî’nin ismi Hâris b. Avf’tır. Bu konuda Ebû Saîd’den ve Ebû Hüreyre’den de hadis rivâyet edilmiştir.