حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ كَانَ يَقُولُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ " يُصْبِحُ الرَّجُلُ مُؤْمِنًا وَيُمْسِي كَافِرًا وَيُمْسِي مُؤْمِنًا وَيُصْبِحُ كَافِرًا " . قَالَ يُصْبِحُ الرَّجُلُ مُحَرِّمًا لِدَمِ أَخِيهِ وَعِرْضِهِ وَمَالِهِ وَيُمْسِي مُسْتَحِلاًّ لَهُ وَيُمْسِي مُحَرِّمًا لِدَمِ أَخِيهِ وَعِرْضِهِ وَمَالِهِ وَيُصْبِحُ مُسْتَحِلاًّ لَهُ .
Hasan el-Basrî (r.a.)’den rivâyet edilmiştir: “Kişi mü’min olarak sabahlayıp kâfir olarak akşamlar, mü’min olarak akşamlayıp kâfir olarak sabahlar.” sözü hakkında şöyle derdi: “Kişi kardeşinin canını, malını ve ırzını haram kabul ederek sabahlayıp akşama onları mübah sayar hâle gelir. Yine kardeşinin canını, malını ve ırzını haram kabul ederek akşamlayıp sabaha onları mübah sayar hâlde çıkar.”