حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . قَالَ وَهَذَا أَصَحُّ .
Abd b. Humeyd, Yakub b. İbrahim b. Sa’d vasıtasıyla babasından, Salih b. Kaysan’dan, Zührî’den, Ebû Ümâme b. Sehl b. Huneyf’ten, Ebû Saîd el-Hudrî’den, onun da Nebî’den (s.a.v.) rivâyetine göre, mana olarak bu (2285) hadisin bir benzerini bize nakletmiştir. Tirmizî: Bu daha sahihtir.