حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْعُمَيْسِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ آخَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ سَلْمَانَ وَبَيْنَ أَبِي الدَّرْدَاءِ فَزَارَ سَلْمَانُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَرَأَى أُمَّ الدَّرْدَاءِ مُتَبَذِّلَةً فَقَالَ مَا شَأْنُكِ مُتَبَذِّلَةً قَالَتْ إِنَّ أَخَاكَ أَبَا الدَّرْدَاءِ لَيْسَ لَهُ حَاجَةٌ فِي الدُّنْيَا . قَالَ فَلَمَّا جَاءَ أَبُو الدَّرْدَاءِ قَرَّبَ إِلَيْهِ طَعَامًا فَقَالَ كُلْ فَإِنِّي صَائِمٌ . قَالَ مَا أَنَا بِآكِلٍ حَتَّى تَأْكُلَ . قَالَ فَأَكَلَ فَلَمَّا كَانَ اللَّيْلُ ذَهَبَ أَبُو الدَّرْدَاءِ لِيَقُومَ فَقَالَ لَهُ سَلْمَانُ نَمْ . فَنَامَ ثُمَّ ذَهَبَ يَقُومُ فَقَالَ لَهُ نَمْ . فَنَامَ فَلَمَّا كَانَ عِنْدَ الصُّبْحِ قَالَ لَهُ سَلْمَانُ قُمِ الآنَ فَقَامَا فَصَلَّيَا فَقَالَ إِنَّ لِنَفْسِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِرَبِّكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَلِضَيْفِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَإِنَّ لأَهْلِكَ عَلَيْكَ حَقًّا فَأَعْطِ كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ . فَأَتَيَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَا ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ " صَدَقَ سَلْمَانُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو الْعُمَيْسِ اسْمُهُ عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَهُوَ أَخُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمَسْعُودِيِّ .
Ebû Cuhayfe (r.a.)’den rivâyet edildiğine göre, şöyle demiştir: Rasûlullah, Selman ile Ebû’d-Derdâ arasında kardeşlik kurdu. Selman, Ebû’d-Derdâ’yı ziyaret etti ve Ümmü’d-Derdâ’yı perişan bir durumda gördü. Selman, “Neden böylesin?” diye sordu. Kadın, “Kardeşin Ebû’d-Derdâ’nın dünyaya ihtiyacı yoktur.” diye cevap verdi. Ebû’d-Derdâ gelince Selman’a yemek hazırlayıp önüne koydu ve “Ye, çünkü ben oruçluyum.” dedi. Selman, “Sen yemedikçe ben de yemem.” dedi. Bunun üzerine o da yedi. Gece olunca Ebû’d-Derdâ namaz için kalkmak istedi, fakat Selman ona, “Uyu.” dedi; o da uyudu. Bir süre sonra yine kalkmak istedi. Selman yine ona, “Uyu.” dedi; o da uyudu. Sabah vakti yaklaşınca Selman ona, “Şimdi kalk.” dedi. İkisi de kalkıp namaz kıldılar. Sonra Selman şöyle dedi: “Nefsinin senin üzerinde hakkı vardır, Rabbinin senin üzerinde hakkı vardır, misafirinin senin üzerinde hakkı vardır ve ailenin senin üzerinde hakkı vardır. Her hak sahibine hakkını ver.” Sonra Rasûlullah (s.a.v.)’e gelerek durumu anlattılar. Rasûlullah (s.a.v.), “Selman doğru söylemiştir.” buyurdu. Tirmizî: Bu hadis sahihtir. Ebû’l-Umeys’in ismi Utbe b. Abdullah’tır. Abdurrahman b. Abdullah el-Mes’ûdî’nin kardeşidir.