وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَلَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ أَحَدِكُمْ مِنْ رَجُلٍ بِأَرْضٍ دَوِيَّةٍ مُهْلِكَةٍ مَعَهُ رَاحِلَتُهُ عَلَيْهَا زَادُهُ وَطَعَامُهُ وَشَرَابُهُ وَمَا يُصْلِحُهُ فَأَضَلَّهَا فَخَرَجَ فِي طَلَبِهَا حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ قَالَ أَرْجِعُ إِلَى مَكَانِي الَّذِي أَضْلَلْتُهَا فِيهِ فَأَمُوتُ فِيهِ فَرَجَعَ إِلَى مَكَانِهِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنُهُ فَاسْتَيْقَظَ فَإِذَا رَاحِلَتُهُ عِنْدَ رَأْسِهِ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ وَمَا يُصْلِحُهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَفِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَالنُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Abdullah b. Mes’ûd (r.a.) dedi ki: Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Allah, sizden birinizin tevbesine, ıssız ve ölümcül bir yerde devesi yanında bulunan bir adamın sevincinden daha çok sevinir. Adamın azığı, yiyeceği, içeceği ve ihtiyacı olan şeyler devenin üzerindedir. Devesini kaybeder ve onu aramaya çıkar. Nihayet ölümle karşı karşıya kalınca, ‘Deveyi kaybettiğim yere döneyim ve orada öleyim’ der. Yerine döner ve uykuya yenik düşer. Uyandığında devesini başucunda bulur; yiyeceği, içeceği ve ihtiyacı olan şeyler de devenin üzerindedir.” Tirmizî: Bu hadis hasen sahihtir. Bu konuda Ebû Hureyre, Nu‘mân b. Beşîr ve Enes b. Mâlik’ten de Peygamber (s.a.v.)’den hadis rivâyet edilmiştir.